dijous, 9 de setembre del 2010

Setestrelo

Nacín co vento do alento,
sete estrelas me agardaban,
era noite, lúa clara
e atopei a túa mirada.

Máxico soño real,
pode ser ben ou ser mal
Nacín co vento do alento,
se estrelas me agardaban,
era noite, lúa clara
e atopei a túa mirada.

Non hai terra desde o mar
que eu non poda tocar,
coller a nébola na man
e bexar o seu salgar.

Nación co vento do alento,
sete estrelas me agardaban,
era noite, lúa clara
e atopei a túa mirada.

Máxico soño real,
pode ser ben ou ser mal.
Non hai terra desde o mar
que eu non a poda tocar,
coller a néboa na man
e beixar o seu salgar.

Máxico soño real,
Pode ser ben ou ser mal.
Nacín co vento do alento,
sete estrelas me agardaban.
Nacín nun ventre de sal,
nunha terra de cristal
Non hai terra desde o mar
que eu non a poda tocar.
Nacín co vento do alento,
sete estelas me agardaban.

Cap comentari:

Publica un comentari a l'entrada